Yale School of Medicine araştırmacıları, Parkinson hastalığında toksik alfa-synuclein protein birikimini önleyerek farelerin yaşam süresini iki katına çıkardığını açıkladı.
Parkinson Hastalığı ve Alfa-Synuclein
Parkinson hastalığı, en yaygın ikinci nörodejeneratif hastalık olarak biliniyor. Son otuz yılda yapılan araştırmalar, alfa-synuclein adı verilen bir proteinin Parkinson hastalığı olan bireylerde anormal bir şekilde biriktiğini ve bu durumun, hareketi kontrol eden beyin bölgesinde sinir hücrelerine toksik etkiler yarattığını göstermiştir. Bu durum titreme, sertlik ve hareket yavaşlığına yol açmaktadır.
Yeni Araştırmanın Bulguları
Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmada, Yale School of Medicine’dan araştırmacılar, bir fare modelinde alfa-synuclein birikimini önlemeyi başardıklarını bildirdi. Bu başarı, farelerin yaşam sürelerini iki katına çıkardı. Araştırmacılar, bu bulguların alfa-synuclein’in toksisitesini engelleyen yeni tedavi yöntemlerinin geliştirilmesine katkı sağlayabileceğini belirtti.
Kcnn1 Proteini ve Nöroproteksiyon
Yale School of Medicine’da genetik üzerine emekli profesör olan Arthur Horwich, protein katlanması ve moleküler şaperonlar aracılığıyla önlenmesi üzerine uzun yıllardır çalışmalar yapmaktadır. Horwich’in ekibi, ALS (amyotrofik lateral skleroz) gibi nörodejeneratif hastalıkların, moleküler şaperonların etkili olamadığı katlanmamış proteinlerle ilişkilendirildiğini keşfetti. Bu durum, Horwich ve ekibinin farklı moleküllerin koruyucu olabileceği fikrini geliştirmesine yol açtı.
Araştırma Süreci ve Bulgular
Horwich’in ekibi, Parkinson ile ilişkili insan mutant alfa-synuclein’in aşırı ifadesini gösteren bir fare modeli geliştirdi. Bu fareler, 6 aylıkken motor hastalık belirtileri göstermeye başladı. Araştırmacılar, bu fareleri Kcnn1’in aşırı ifadesine sahip farelerle birleştirerek, elde ettikleri yeni farelerin normal motor davranışlarını en az 12 ay boyunca koruduklarını, sonrasında ise yalnızca alt ekstremitelerde hafif motor etkiler yaşadıklarını tespit etti. Bu fareler yaklaşık 20 ay hayatta kaldı ve hiçbir alfa-synuclein birikimi gözlemlenmedi.
Kcnn1’in Etkisi ve Gelecek Araştırmalar
Horwich ve ekibi, Kcnn1’in aşırı ifadesinin yetişkinlikte başlatılmasının fayda sağlayıp sağlamayacağını araştırdı. 6 aylıkken, belirtiler başlamadan önce, araştırmacılar Kcnn1’in belirli bir beyin bölgesinde aşırı ifadesini programladılar. İki ay sonra, bu bölgede Kcnn1’in arttığını ve alfa-synuclein birikiminin yaşanmadığını buldular. Horwich, “Kcnn1’in alfa-synuclein birikimini önlemek için bir şeyler yaptığından oldukça eminiz” dedi. Ancak, Kcnn1’in nasıl koruyucu bir etki sağladığı hala belirsizliğini koruyor. Horwich, “Bu durumun insanlara ne ölçüde geçeceğini bilmiyoruz, ancak üzerinde çalışmaya devam ediyoruz” şeklinde konuştu.
