Yeni araştırma, BRCA2 genindeki bazı varyantların meme kanseri riskini daha önce düşünülenden daha az etkilediğini ortaya koydu.
Mayo Clinic Araştırması
Mayo Clinic’teki araştırmacılar, meme kanseri riski ile ilişkili yeni bir BRCA2 varyantı grubunu tanımladı. Çalışma, Breast Cancer Research Foundation (BCRF) araştırmacıları Dr. Fergus Couch ve ekibi tarafından gerçekleştirildi.
Varyantların Özellikleri
Bu yeni varyantlar, “azaltılmış penetrans patojenik varyantlar” (RPPV) olarak adlandırılmakta olup, BRCA2 proteininin hasarlı DNA’yı onarma yeteneğini kısmen bozuyor. Sonuç olarak, bu varyantlar, daha bilinen zararlı BRCA2 varyantlarına göre meme kanseri riskini daha az artırıyor.
Risk Değerlendirmesi
Çalışmanın bulguları, hastaların farklı BRCA2 gen mutasyonlarına sahip olmaları durumunda kişiselleştirilmiş tedavi yöntemlerine yönlendirilmesine yardımcı olabilir. Araştırmada, BRCA2 geninin mutasyona uğraması durumunda, bir kişinin meme ve diğer kanser türlerine yakalanma riskinin arttığı belirtildi.
Çalışmanın Bulguları
BRCA2 mutasyonu taşıyan kadınların, genel popülasyona göre meme kanserine yakalanma riskinin %45-69 arasında değiştiği, oysa genel popülasyonda bu oranın %12 olduğu vurgulandı. Araştırmada, 70 BRCA2 varyantı incelendi ve bunlar “hipomorfik” olarak adlandırıldı çünkü yalnızca BRCA2 işlevini kısmen bozuyor.
Hipomorfik Varyantların Etkisi
Bu varyantlar, 34 “güçlü” ve 36 “zayıf” hipomorfik varyant olarak ikiye ayrıldı. Güçlü hipomorfik varyantların, meme kanseri geliştirme riskinin, taşıyıcı olmayanlara göre 2-2,5 kat daha yüksek olduğu ve yaşam boyu %20’den fazla bir risk taşıdığı bulundu. Bununla birlikte, patojenik varyantlar (PV) taşıyanların yaşam boyu meme kanseri riski %70’e kadar çıkabiliyor.
PARP İnhibitörleri ve Tedavi Olanakları
Çalışma, hipomorfik varyantlara sahip tümörlerin yalnızca %32’sinin homolog rekombinasyon eksikliği (HRD) gösterdiğini ortaya koydu. Bunun yanında, klasik zararlı BRCA2 varyantlarına sahip tümörlerin %83’ü HRD sergiliyor. Laboratuvar çalışmalarında, güçlü hipomorfik varyantların %97’sinin, olaparib adlı PARP inhibitörüne karşı hücreleri önemli ölçüde hassas hale getirdiği bulundu. Bu durum, bu varyantlara sahip bazı hastaların PARP inhibitörlerinden fayda sağlayabileceğini öne sürüyor.
Gelecek Araştırmalar
Bu bulgular, hipomorfik varyantların meme kanseri riskini nasıl etkilediğini anlamamıza yardımcı olurken, tüm BRCA2 mutasyonlarının aynı risk seviyesine sahip olmadığını da gösteriyor. Daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulsa da, sonuçlar risk değerlendirmesi ve önleme stratejilerinin kişiselleştirilmesine katkıda bulunabilir.
Çalışmanın Sınırlamaları
Çalışmada incelenen 70 hipomorfik varyantın, tüm hipomorfik varyantların davranışını tam olarak yansıtmayabileceği belirtiliyor. Daha büyük ölçekli çalışmalar ve diğer kanıtların kullanılması gerektiği vurgulandı. Ancak, bu çalışma, daha hassas risk değerlendirmesi ve daha iyi bakım için önemli bir adım olarak değerlendiriliyor.
