Rochester Üniversitesi araştırmacıları, kırıkların iyileşmesini izlemek için ışık tabanlı non-invaziv bir yöntem geliştiriyor.
Kırık İyileşmesi ve Radyasyon Riski
Her yıl yaklaşık 6,8 milyon Amerikalı kırık kemik tedavisi görüyor. Çoğu kırık kendi kendine iyileşse de, %10 kadarında iyileşme sorunları yaşanabiliyor. Bu durum, yeniden kırılma riski, uzun ve ağrılı iyileşme süreçleri ya da kalıcı sakatlık gibi ciddi sorunlara yol açabiliyor. Doktorlar, kemik iyileşmesini izlemek için genellikle röntgen kullanıyor ancak hastaları sağlıksız radyasyon miktarına maruz bırakmamak için bu görüntüleme tekniğinin sıklığını sınırlamak zorundalar.
Non-invaziv Işık Tabanlı Yöntem
Rochester Üniversitesi’nden araştırmacılar, hastaları radyasyona maruz bırakmayan non-invaziv optik teknikler geliştiriyor. Bu yöntemler, bir kemikte iyileşmenin uygun şekilde gerçekleşip gerçekleşmediğini erken aşamada tespit etmeye yardımcı olacak ve eğer iyileşme sağlanmıyorsa, tedavi sürecini hızlandırmak için doğru uygulamaların belirlenmesine yardımcı olacak. Regine Choe, Biyomedikal Mühendislik alanında Marylou Ingram Profesörü olarak, 2018 yılından beri yakın infraruj ışık kullanarak bir yöntem üzerinde çalışıyor.
Jones Kırıkları Üzerine Araştırmalar
Choe, yakın zamanda Ulusal Sağlık Enstitüleri’nden (National Institutes of Health) 3 milyon dolara yakın bir destek aldı. Bu destekle, özellikle Jones kırığı olarak bilinen ve iyileşmesi zor olan bir yaralanma türü üzerinde klinik çalışmalar yapmayı hedefliyor. Jones kırıkları, kişinin ayak parmaklarına bağlı beşinci metatarsal kemiğin kırılması durumudur. Kırık kemiklerin iyileşmesi için kan akışının yeniden sağlanması kritik öneme sahiptir. Choe, beşinci metatarsalin komplikasyonların sık görüldüğü bir yer olduğunu belirtiyor.
Yeni Yöntemin Faydaları
Choe, “Kemik, genellikle yeterli kan akışını sağlayamayan kan damarlarının bulunduğu bir noktada yer alıyor. Bu nedenle iyileşme süreci tahmin edilemez hale geliyor. Bazen iyi iyileşiyor, bazen ise iyileşmiyor. Non-invaziv görüntüleme yöntemimizle bu belirsizliği ortadan kaldırmayı amaçlıyoruz” diyor. Choe’nin laboratuvarı, difüz optik tomografi ve difüz korelasyon tomografisi gibi benzer teknikler kullanıyor. Araştırmacılar, yakın infraruj ışığı kullanarak yaralanmış ayağa küçük ışık demetleri gönderiyor ve bu sayede kan hacmi, kan oksijen içeriği ve kan akış hızı gibi bilgiler toplayabiliyor.
Klinik Çalışmalara Geçiş
Choe ve öğrencileri, Jones kırıkları olan hastalar üzerinde test etmeyi planladıkları bir prototip cihaz geliştirdiler. Araştırmacılar, geliştirdikleri tekniğin yalnızca bir izleme aracı olmasının ötesinde, bir kemiğin ne kadar iyi iyileşeceğine dair tahminlerde bulunmayı ve yaş ve cinsiyet gibi hastalar arasındaki farklılıkları dikkate almayı hedefliyor. Eğer bir kemik doğru iyileşmiyorsa, tedavi sürecini optimize etmek için bu tekniği kullanmayı planlıyorlar. Örneğin, halihazırda osteoporoz tedavisinde kullanılan paratiroid hormonunun kırık tedavisinde de kullanılmasını sağlamak istiyorlar.
Gelecek Vizyonu
Choe, “Bazı araştırmacılar paratiroid hormonunu kırık iyileşmesi için kullanmaya çalıştı, ancak dozaj, zamanlama ve diğer faktörler arasında bazı tutarsızlıklar var. Bu nedenle, bu yöntemin uygulanabilir hale gelmesi için bu sorunların çözülmesi gerekiyor. Bizim yöntemimizin, kötü iyileşen kırıklar için test edilen tedavilerin optimize edilmesine yardımcı olabileceğini düşünüyoruz” şeklinde konuşuyor. Araştırmanın 2031 yılında tamamlanması bekleniyor.
